Lifecoach

In 2001 hakte ik eindelijk de knoop door. De Twin Towers werden aangevallen en ik was bang dat de derde wereldoorlog uitbrak. Wilde ik mijn laatste weken of dagen echt zo doorbrengen? Met een man waarvan ik wilde dat hij gewoon verdween, maar die wel de vader van mijn kinderen was? Constant mezelf aanpassend aan hem, terwijl ik zoveel meer in mijn mars had?

Al heel lang was ik stiekem ongelukkig. Maar ik wilde er niet aan toe geven. Bang voor de veroordeling van anderen. Ik zou een alleenstaande moeder worden. Terwijl mijn ouders hun hele leven lang samen zijn gebleven. Kon ik dat eigenlijk wel? Met mijn nachtdiensten enzo?

Ik zocht het eerst in andere oplossingen. Nog een kind, een andere baan, een vakantie en zelfs nog een verhuizing. Het hielp allemaal slechts tijdelijk en uiteindelijk koos ik voor mezelf. En daarmee ook voor mijn kinderen. Ik was de lichamelijke kwaaltjes, het emo-eten en het uitvallen naar de kinderen spuugzat. Voor mijn gevoel deed ik precies wat iedereen van me verwachtte, maar wat wilde ik eigenlijk zelf? 11 september 2001 was mijn wake-up call. Er moest nĂș iets gebeuren. Ik zat al veel te lang op de wipwap tussen scheiden of blijven.

Het was vreselijk eng. Alles veranderde. Maar na een paar maanden was het het dubbel en dwars waard. Want toen begon mijn leven pas echt. Ik werd langzaam maar zeker steeds meer mezelf en ontmoette al heel snel de liefde van mijn leven waarmee ik tot op de dag van vandaag gelukkig ben.

meer informatie

Waar ik voor sta

Authentiek
Duidelijk
Praktisch
No-nonsense
Direct

Wat mijn klanten over mij zeggen

Tijd voor meer duidelijkheid over kinderalimentatie

Geen categorie - 9 mei 2017
Lees verder

Als destijds mediator bij RTL4.

Geen categorie - 8 mei 2017
Lees verder

Het belang van op tijd uit elkaar gaan

Wholesome relationships - 25 april 2017
Lees verder